Szybki dostęp

 

Rekrutacja 2024/2025

Więcej informacji znajdziesz TU <- kliknij ->

 

Drodzy Absolwenci!

W 2025 roku przypada 80. rocznica  powstania  I Liceum Ogólnokształcącego im. Wojciecha Kętrzyńskiego w Kętrzynie. To doniosłe wydarzenie nie tylko dla obecnych pracowników i społeczności uczniowskiej, ale także dla tych, którzy na przestrzeni osiemdziesięciu lat tworzyli niezwykłą historię szkoły, przyczyniając się do jej rozwoju i kształtując jej tradycje. Chcąc podkreślić szczególny charakter jubileuszu, pragniemy wrócić wspomnieniami do przeszłości i wydać publikację upamiętniającą 80 lat funkcjonowania naszej szkoły. W związku z tym zwracamy się z prośbą o udostępnienie Państwa pamiątek, zdjęć z opisem wydarzeń oraz wspomnień związanych z nauką i pracą w „starym ogólniaku”. Materiały prosimy przesyłać na adres: 80lecie@1loketrzyn.pl

 

W dniach 3-5 kwietnia 2024 r. z inicjatywy Wiktora Kocisza, ucznia klasy 3ae i wiceprzewodniczącego Młodzieżowej Rady Powiatu Kętrzyńskiego oraz Izabeli Zborowskiej z klasy 2f2 i przedstawicielki Samorządu Szkolnego, w naszej szkole odbyły się Dni Świadomości Autyzmu.

Z tej okazji uczniowie klas pierwszych i drugich mogli wziąć udział w warsztatach edukacyjnych, które poprowadzili dla nich: Wiktor, Izabela i p. Monika Karanowska – pedagog szkolny. Organizując to wydarzenie, chcieliśmy przybliżyć naszym kolegom i koleżankom, jak mogą funkcjonować osoby ze spektrum autyzmu, a co najważniejsze pomóc im zrozumieć, że autyzm to nie choroba, lecz zaburzenie neurologiczne.

Podczas naszych warsztatów wspólnie zastanawialiśmy się: z czym każdemu z nas kojarzy się słowo „sprawność” i w jaki sposób ją postrzegamy? co to jest niepełnosprawność i jakie są jej rodzaje? jak możemy się uczyć, pracować i poznawać świat, jeśli nasze zmysły nie funkcjonują prawidłowo? Dowiedzieliśmy się, co charakteryzuje osoby będące w spektrum autyzmu: rutyna w codziennym funkcjonowaniu, nadwrażliwość na bodźce wzrokowe, słuchowe, smakowe, dotykowe, węchowe, problemy z widzeniem i wiele innych. Osoby w spektrum autyzmu nie rozumieją dowcipów, ironii sarkazmu, a przy tym są prawdomówne w 100%. Ponadto mogą być wybitnymi artystami i naukowcami takimi, jak Michał Anioł, Isaak Newton czy Pablo Picasso.

Warsztaty pozwoliły nam choć trochę zrozumieć, jak zaburzenia neurologiczne mogą utrudniać nasze codzienne funkcjonowanie, a to wszystko dzięki doświadczeniom, które mogliśmy razem wykonać dzieląc się swoimi wrażeniami.

Finał naszej akcji odbył się w piątek, tj. 5 kwietnia, kiedy to uczniowie naszej szkoły przyszli ubrani na niebiesko. Kolor ten jest wyrazem solidarności z osobami, u których stwierdzono autyzm oraz ich rodzinami.

Dziękujemy za wspólne działanie i pozytywne komentarze na temat naszej akcji. Chcielibyśmy też bardzo podziękować Pani pedagog, Monice Karanowskiej, za pomoc w przygotowaniu i przeprowadzeniu naszych warsztatów.

Wiktor Kocisz, Izabela Zborowska

Wyniki <- kliknij ->

 

W czwartek 4 kwietnia Samorząd Uczniowski wręczył wychowawcom klas wyróżnionych w konkursie Starosty Kętrzyńskiego Michała Kochanowskiego na najzabawniej przebraną klasę z okazji pierwszego dnia wiosny pamiątkowe dyplomy oraz nagrody.

 

 

Dziękujemy radzie rodziców za dofinansowanie.

 

OŚWIADCZENIE

 

     Nasza szkoła jest apolityczna, więc nigdy nie prowadzono w niej żadnej kampanii wyborczej ani żadnych działań o charakterze politycznym. Głównym naszym celem jest zapewnienie uczniom bezpieczeństwa, wsparcia oraz możliwości rozwoju osobistego i intelektualnego. W liceum panuje atmosfera szacunku i akceptacji dla wszystkich uczniów bez względu na ich pochodzenie, przekonania czy orientację. Czują się oni tu podmiotowo i bezpiecznie, co jest dla nas absolutnym priorytetem.

     Artykuł, który  ukazał się m.in. na temat naszej szkoły,  jest nieprawdziwy i nieodpowiedzialny. Takie pomówienia są szkodliwe i krzywdzące, dlatego zdecydowanie je odrzucamy. Dodatkowo, należy zaznaczyć, że redaktor lokalnego portalu jest nierzetelny i nie weryfikuje informacji, co skutkuje rozpowszechnianiem fałszywych treści i wprowadzaniem dezinformacji wśród czytelników.

 

Mówimy: dość pomówieniom, kłamstwom i oszczerstwom. I mówimy: Tak - argumentom, dialogowi, prawdzie i zgodzie.

 

     Zwracamy się z apelem do mediów o rzetelność i odpowiedzialność w publikowaniu informacji,  nie tylko w tak trudnym i  emocjonalnym okresie kampanii wyborczej, ale na co dzień.

     Nasza placówka pozostaje bezstronna, wolna od wpływów politycznych oraz otwarta na wszystkich uczniów, niezależnie od ich przekonań.

 

Dyrektor i Rada Pedagogiczna

W tym roku Międzynarodowy Dzień Teatru udało nam się spędzić w „Jaraczu”. Tradycyjnie nasza szkolna brać teatralna wybrała aktorkę i aktora 2023 roku. W tym roku tytuł ten przypadł p. Milenie Gauer i p. Marcinowi Tyrlikowi. Zachwycili nas swoimi kreacjami aktorskimi i tym, że w każdej roli pokazali inne sceniczne oblicze. Doceniliśmy również studentów 3 roku ze Studium Aktorskiego, którzy zaprezentowali się fantastycznie podczas swoich przedstawień dyplomowych (Karina Badura, Mariacristina Mallardo, Adam Piotrowski, Paulina Lubowiecka, Patryk Lewandowski, Aneta Krupa, Magdalena Jarek, Zuzanna Filipkowska). Udało nam się spotkać z naszymi idolami. Były uściski, rozmowy i radość ze spotkania i możliwość wymiany uprzejmości.

Następnie obejrzeliśmy spektakl pt. ”Nie smućcie się. Ja zawsze będę z Wami.”. Akcja rozpoczyna się we wsi Gietrzwałd na Warmii, między 27 czerwca a 16 września 1877 roku. W tym czasie mają tu miejsce objawienia maryjne, jedne z dwunastu zaakceptowanych przez Watykan. Wizjonerkami są dwunastoletnia Barbara Samulowska (Aleksandra Kolan) i rok starsza Justyna Szafryńska (Milena Gauer). Na prośbę ukazującej się postaci (która zwraca się do nich w gwarze warmińskiej) obie wstępują do zakonu Szarytek. Barbara została w zakonie aż do śmierci, Justyna w wieku trzydziestu trzech lat potajemnie go opuściła, aby rozpocząć nowe życie. Historia pokazuje historię tych dwóch kobiet, z których jedna została przez kościół zapomniana a druga ma być niedługo beatyfikowana.

Niby historia przewidywalna, niby religijna, ale… Każdy przeżywał ją na swój sposób. Każdy znalazł w niej coś innego. Niektórzy wychodzili zachwyceni inni zdezorientowani. Najlepiej zobaczyć to samemu, polecamy! Układ krzeseł (oglądamy spektakl z 4 stron), cudowna gra aktorska i niezapomniane kreacje, chór matek boskich (dziewczyny super robota) i zakończenie. Wszystko sprawia, że po raz kolejny „Jaracz” nas zaskoczył, zachwycił i zadziwił. Te trzy „Z” sprawiają, ze chcemy tam wracać i nie mamy dość :)

Na koniec mieliśmy okazję porozmawiać z aktorami podczas spotkania, które prowadziła pedagorzka teatralna Barbara Święcicka. Poruszaliśmy tematy związane ze spektaklem, ale też rozmawialiśmy o pracy aktora, o ich marzeniach, obawach i co sprawia im radość. Rozmowa dała nam niepowtarzalną okazję porozmawiać i poobcować z aktorami.

Ten dzień zapadnie nam na długo w pamięci. Dziękujemy aktorom, pani Basi i Teatrowi za ten cudowny czas.

 

Opinie uczestników:

„Ostatni spektakl przerósł moje najśmielsze oczekiwania. Pani Milena Gauer za każdym razem zadziwia mnie tym z jaką łatwością i swobodą potrafi wcielić się w rolę, którą jest jej dane odegrać. Tym razem była to Justyna Szafryńska, której dalsze losy było nam dane śledzić, po tym jak zdecydowała się potajemnie opuścić Zakon Szarytek. Uroku dodawał również sposób w jaki oglądaliśmy sztukę. Scena znajdowała się na środku, a siedzenia poustawiane niemal z każdej strony, dzięki czemu miałam wrażenie, jakbym  również uczestniczyła w przedstawionych wydarzeniach, a emocje odczuwałam ze zdwojoną siłą. Po spektaklu mieliśmy okazję uczestniczyć w rozmowie z aktorami, gdzie w przyjemnej atmosferze wymieniliśmy się swoimi opiniami. Już nie mogę się doczekać kolejnego wyjazdu!”

„Ostatni spektakl okazał się niesamowity. Problemy które poruszył na długo ze mną zostaną. W szczególności zaciekawiła mnie postać Justyny Szafryńskiej, w którą wcieliła się Milena Gauer. Chętnie obejrzałabym to jeszcze raz.”

„Spektakl zwalił mnie z nóg. Dwie tak różne postacie zagrane przez p. Aleksnadrę Kolan i p. Milenę Gauer pozwoliły mi przeżywać ich historie. Obie różne, ale obie (moim zdaniem) tragiczne. Pozostali aktorzy – majstersztyk. No i Maryjki :) Scenografia, układ krzeseł – wszystko było genialne!”