17 marca po raz kolejny mieliśmy przyjemność wyjazdu do Teatru Jaracza zorganizowanego przez Pana Jarosława Olejnika. Tym razem przedstawieniem, które oglądaliśmy z zachwytem, był spektakl dyplomowy słuchaczy Studium Aktorskiego im. Aleksandra Seweruka w Olsztynie pt. "Letni dzień i Policja". Słuchacze Studium zadziwili publiczność, sięgając po mniej znane utwory Sławomira Mrożka.

W pierwszej ze sztuk śledziliśmy losy dwóch bohaterów - Uda, któremu wszystko idzie jak z płatka, i Nieuda, który wciąż ponosi porażki. Obaj są nieszczęśliwi i rozmyślają na temat sensu życia, a nie dochodząc do żadnych pozytywnych wniosków, decydują się odebrać sobie życie. Los chce, że wybierają to samo miejsce, a chwilę później pojawia się również piękna kobieta i już nic nie jest takie samo... Był to z pewnością spektakl pełen niespodzianek, rzecz dla miłośników dobrej literatury, nieoczywistych skojarzeń i humoru wysokiej klasy.

Natomiast druga część spektaklu -"Policja"- powstała w oparciu o debiutancki dramat Sławomira Mrożka z 1958 roku. Akcja rozgrywa się w fikcyjnym państwie pod rządami Infanta i Wuja Regenta, gdzie ostatni więzień polityczny decyduje się podpisać akt lojalności wobec władcy. W praktyce oznacza to, że wszyscy obywatele stali się całkowicie posłuszni państwu, a więc policja nie ma już racji bytu. Aby zachować swoją pozycję, sierżant jednego z więzień nakłania swoją najlepszą agentkę (która często w ramach pracy, jako prowokatorka, przebierała się w cywilny strój i podjudzała posłusznych obywateli do przyłączenia się do buntu) do, tym razem faktycznego, wykrzykiwania haseł obrażających władcę, by mogła ją aresztować i ochronić więzienia przed likwidacją. Wszystko to składa się na krytyczny obraz pseudoutopijnego państwa i osób nim rządzących w typowy dla Mrożka sposób - przez ukazanie poważnego problemu za pomocą groteski.

Mrożek pisał świetne dzieła, w zabawny sposób krytykujące społeczeństwo i jego problemy, niejednokrotnie będące aluzjami do obecnej sytuacji politycznej, jednak decyzja grupy Studium Aktorskiego im. Aleksandra Seweruka o obsadzeniu kobiet w głównych rolach przebija samo przesłanie Mrożka. Można posunąć się do stwierdzenia, że polemika grupy z tekstem źródłowym wpływa korzystnie na przesłanie płynące ze spektaklu. Być może ten dość nieoczywisty zabieg był celowy. Może miał podkreślić niedorzeczne zachowania bohaterów: policjantki pracoholiczki, która praktycznie nie rozstaje się z swoim mundurem oraz przedstawicielek władzy, które między sobą rywalizują, kłócą się i grożą wzajemnym aresztowaniem, a po chwili siadają razem, śmieją się i upijają. W końcu myśląc o osobach rządzących w totalitarnym państwie, niekoniecznie pierwszym, co sobie wyobrażamy, jest grupa młodych kobiet.
Obie sztuki bez wątpienia, nie tylko ze względu na poruszaną tematykę, ale też za sprawą umiejętności młodych aktorów na długo pozostaną nam w pamięci.

Jednakże niespodzianki wcale nie kończą się na spektaklu... Bowiem uczniowie I LO nie zapomnieli o tym, że był to wyjazd wyjątkowy, ponieważ młodzież po raz 50. mogła gościć w Teatrze im. S. Jaracza. Postanowiliśmy wyrazić wdzięczność, którą czujemy wobec Pana Olejnika, dzięki któremu to wszystko było możliwe. Nie obyło się bez łez wzruszenia i wydaje nam się, że zabezpieczyliśmy przyszłość kolejnych wyjazdów.