Szybki dostęp
Nowy numer telefonu
20 października 2026 roku odbyły się Mistrzostwa Powiatu w Piłce Nożnej Chłopców Szkół Ponadpodstawowych – Orlik 2026. W turnieju udział wzięły cztery szkoły, które rywalizowały o tytuł najlepszej drużyny w powiecie. Naszą szkołę reprezentowali zawodnicy I Liceum Ogólnokształcącego im. Wojciecha Kętrzyńskiego w Kętrzynie. Chłopcy od pierwszego do ostatniego meczu pokazali ogromne zaangażowanie, wolę walki i ducha zespołowego. Nie brakowało emocji, sportowej rywalizacji i pięknych akcji.
Nasi piłkarze okazali się najlepsi i wywalczyli pierwsze miejsce w turnieju! Drużyna wygrała wszystkie spotkania, zapewniając sobie zwycięstwo w mistrzostwach oraz awans do rozgrywek rejonowych, w których będzie reprezentować nasz powiat.
Wyniki meczów naszej drużyny:
- I LO Kętrzyn – PCE Kętrzyn 2:1
- I LO Kętrzyn – ZS im. Marii Curie-Skłodowskiej w Kętrzynie 4:3
- I LO Kętrzyn – ZS im. Macieja Rataja w Reszlu 6:0
Skład naszej drużyny
Naszą szkołę reprezentowali:
- Franciszek Król – kl. 3f
- Antoni Hajduk – kl. 4bc
- Patryk Traczyński – kl. 4f
- Jakub Kropiwnicki – kl. 2f
- Kornel Kajak – kl. 4e
- Julian Pawlaszek – kl. 2f
- Kacper Trypucki – kl. 2c
- Janek Gromadzki – kl. 1f
- Piotr Szeranowicz – kl. 1f
- Franciszek Krzyżewski – kl. 1a
- Bartłomiej Hołubiuk – kl. 1e
- Antoni Kucharski – kl. 4a
Dziękuję Wam, chłopaki, za walkę, zaangażowanie i serce zostawione na boisku!
Jestem z Was bardzo dumny. Pokazaliście, że drużyna to nie tylko umiejętności piłkarskie, ale przede wszystkim współpraca, wzajemne wsparcie, odpowiedzialność i walka do ostatniego gwizdka. Każdy z Was dołożył swoją cegiełkę do tego sukcesu. Dziękuję Wam za sportową postawę, determinację i godne reprezentowanie naszej szkoły. Takie chwile pokazują, że warto wspólnie pracować, pokonywać trudności i dążyć do wyznaczonego celu.
Gratuluję Wam zdobycia mistrzostwa powiatu! Przed nami kolejne wyzwanie – rozgrywki rejonowe. Cieszmy się z tego sukcesu, ale nie zwalniajmy tempa. Wierzę w Was i wiem, że stać nas na wiele!
Dziękuję. Sylwester Gacioch
- Szczegóły
- Odsłony: 7
W tym tygodniu uczniowie klas czwartych, w ramach doradztwa zawodowego, uczestniczyli w spotkaniu z przedstawicielkami Powiatowego Urzędu Pracy w Kętrzynie. Wizyta pań z PUP była związana z trwającym właśnie teraz Warmińsko-Mazurskim Tygodniem Kariery. Pierwsza część spotkania poświęcona była neuroróżnorodności w kontekście rynku pracy. Panie zwracały uwagę na różne sposoby myślenia, indywidualne talenty oraz potrzeby osób z neuroróżnorodnością w świecie nauki i pracy. Druga część spotkania dotyczyła rynku pracy w naszym regionie. Tegoroczni maturzyści mogli dowiedzieć się o zapotrzebowaniu na konkretne zawody w powiecie kętrzyńskim, o roli, jaką pełnią powiatowe urzędy pracy dla osób poszukujących zatrudnienia, o możliwości uzyskania wsparcia w ramach otwarcia własnego biznesu, czy wreszcie o szkoleniach oferowanych przez PUP. Była również mowa o procedurze otrzymania zasiłku dla bezrobotnych oraz o programach pomocowych skierowanych do osób poszukujących pracy. Dziękujemy z ciekawe spotkanie.
- Szczegóły
- Odsłony: 7
Wchodzenie w dorosłe życie wiąże się nie tylko z maturą i wyborem studiów czy pracy, ale także z odpowiedzialnością za własne finanse i zabezpieczenie przyszłości. Aby przybliżyć nam te zagadnienia, w ramach lekcji biznesu i zarządzania w klasie czwartej (profil biznesowy rozszerzony), naszą szkołę odwiedziła pani Izabela Wojnowska z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Kętrzynie, która przeprowadziła z uczniami niezwykle ciekawą i praktyczną lekcję na temat ubezpieczeń społecznych, zdrowotnych oraz systemów emerytalnych.
Podczas spotkania dowiedzieliśmy się m.in.:
-
Jak funkcjonuje polski system ubezpieczeń społecznych oraz czym różnią się poszczególne rodzaje składek potrącane z wynagrodzenia,
-
Dlaczego ubezpieczenie zdrowotne jest kluczowe w codziennym życiu i jakie daje nam prawa w przypadku choroby czy wizyty u lekarza,
-
Z czego bierze się przyszła emerytura i dlaczego o budowaniu kapitału na jesień życia warto zacząć myśleć już teraz, stawiając pierwsze kroki na rynku pracy.
Zajęcia pokazały, że pojęcia takie jak składka, filary emerytalne czy ubezpieczenie chorobowe nie muszą być czarną magią. Dzięki przystępnej formie i konkretnym przykładom z życia wziętym zrozumieliśmy, jak ważna jest świadomość finansowa i ubezpieczeniowa. To była wiedza, która bez wątpienia przyda się każdemu z nas już za kilka lat!
- Szczegóły
- Odsłony: 10
Dnia 16 października w naszej szkole obchodziliśmy Dzień Papieski. Jest to uroczystość, która przypomina Nam o naszym kochanym Papieżu Polaku – Janie Pawle II. W tym roku jednak dane Nam było poznać go z innej strony – jako poetę. Wysłuchaliśmy kilku wierszy autorstwa Karola Wojtyły, które poruszyły nie jedną osobę na sali i uświadomiły Nam, że nawet taką wielką osobą jak papież targają dobrze znane Nam uczucia.
Nie zabrakło również kilku pouczających słów. Jan Paweł II uwielbiał przebywać z młodzieżą. Z tego też względu, dane Nam było usłyszeć przesłanie skierowane właśnie do nich.
Podczas występu nie obyło się również bez odrobiny muzyki i rozrywki. Nasi utalentowani uczniowie wykonali takie utwory jak ,,Ofiaruje Tobie Panie Mój” czy ,,Ave Maria”. Ci, którzy uważali podczas przedstawienia, zostali nagrodzeni słodką kremówką za dobrą odpowiedź na pytania z quizu wiedzy o naszym Papieżu Polaku. A na koniec wspólnie zaśpiewaliśmy ulubioną pieśń Jana Pawła II – „Barkę”!
A występowali przed Wami:
- Paulina Stasal i Tina Rusiniak jako prowadzące
- Dominika Grochecka, która śpiewała
- Nela Jurgiełajtis, która grała na gitarze
- Igor Malinowski, który grał na skrzypcach
- Lena Pawliszko oraz Patryk Fejfer, którzy recytowali wiersze
- Robert Rusiniak, który obdarowywał Was kremówkami
- Zuzanna Szczygieł, która przygotowała piękną prezentację lecącą w tle.
- Szczegóły
- Odsłony: 16
Są takie książki, które zostają z nami na dłużej. I są takie spektakle, po których wychodzimy z teatru z głową pełną myśli, uśmiechem na twarzy i czymś… trudnym do nazwania. Tak właśnie miałam wczoraj, kiedy po raz kolejny obejrzałam w Olsztynie spektakl Jak płakać w miejscach publicznych, oparty na książce Emilii Dłużewskiej, a wyreżyserowany przez Pamelę Leończyk.
Książkę przeczytałam wcześniej, więc znałam już ten szczególny świat, w którym depresja spotyka się z ironią, a smutek próbuje przebrać się za żart. Mimo to kolejne spotkanie z tą historią na scenie było dla mnie czymś innym. W olsztyńskim spektaklu główną bohaterkę odgrywają aż trzy aktorki: Barbara Prokopowicz - E, Agata Zielińska - Mi i Marzena Bergmann - Lia. Ten zabieg z trzema aktorkami wcielającymi się w jedną postać jest szczególnie ciekawy, bo pozwala spojrzeć na bohaterkę z różnych perspektyw i dostrzec, jak wiele sprzecznych emocji może w sobie pomieścić jeden człowiek. To przecież nieustanna walka myśli, nastrojów i prób zrozumienia samej siebie.
Emilia Dłużewska pisze o sprawach trudnych – depresji, traumach, toksycznych relacjach i codziennym zmaganiu się z samą sobą – ale nie robi tego w sposób, który przytłacza bez reszty. Jest w tym dużo ostrego dowcipu, autoironii i absurdalnego humoru. Nie ma tu łatwych odpowiedzi ani pięknych recept na życie. Jest za to szczerość, dystans i przypomnienie, że człowiek potrafi jednocześnie żartować i cierpieć. Jedno wcale nie wyklucza drugiego. Śmiech pojawia się czasem dokładnie tam, gdzie spodziewalibyśmy się ciszy. I może właśnie dlatego tak mocno trafia w czułe miejsca.
Szczególnie cennym dopełnieniem tego wieczoru była możliwość rozmowy z aktorkami po spektaklu. Mogliśmy porozmawiać o samym temacie przedstawienia, o emocjach, jakie towarzyszą mierzeniu się z tak trudną historią, ale również o warsztacie aktorskim i pracy nad rolą. To była okazja, by zajrzeć trochę za kulisy i zobaczyć, ile przemyśleń, decyzji i pracy kryje się za tym, co oglądamy na scenie. Takie spotkania lubię szczególnie – pozwalają spojrzeć na spektakl nie tylko oczami widza, ale też z perspektywy osób, które nadają mu kształt. A rozmowa o depresji, emocjach i sposobach ich przedstawiania w teatrze zostawia jeszcze więcej przestrzeni do refleksji.
Cieszę się, że mogłam wrócić do tego spektaklu. Niektóre historie nie tracą swojej siły przy kolejnym spotkaniu – przeciwnie, za każdym razem pozwalają dostrzec coś innego. Jak płakać w miejscach publicznych przypomina mi, że o trudnych sprawach warto mówić, nawet przez śmiech, ironię i absurd. Nie zawsze musimy mieć gotowe odpowiedzi. Czasem wystarczy zatrzymać się na chwilę i pomyśleć o tym, co przeżywamy my sami i ludzie wokół nas. Bo przecież śmiech nie zawsze oznacza, że wszystko jest dobrze. Czasami oznacza tylko tyle, że jeszcze jakoś sobie radzimy.
A może nie zawsze musimy ukrywać łzy? Nawet w miejscach publicznych.
M.
Wczorajszy wyjazd zorganizowany przez p. Jarosława Olejnika zainaugurował kolejny sezon teatralny i pokazał, że rośnie nam następne pokolenie „teatromaniaków”. Przed nami listopadowy maraton: trzy spektakle jednego dnia! Szczegóły wkrótce :)
- Szczegóły
- Odsłony: 12
Strona 1 z 491