Przestrzeń trójwymiarowa od zawsze fascynowała człowieka. Już w starożytności Euklides mówił o trzech wymiarach, czyli o przestrzeni, której każdemu punktowi odpowiada trójka liczb rzeczywistych, zwanych współrzędnymi. Z matematyki przestrzeń trójwymiarowa trafiła do sztuk plastycznych. W renesansie, a następnie w baroku, rozwijało się malarstwo iluzonistyczne w postaci fresków, oparte na przestrzeni trójwymiarowej. Od II połowy XIX wieku sztuka trójwymiarowa zaczęła rozprzestrzeniać również w fotografii i kinie, a od XX wieku jest obecna we wszystkich dziedzinach sztuki.

            W malarstwie XX wieku szczególnie otwarty na trójwymiarową przestrzeń stał się surrealizm. Artyści tego kierunku odrzucali wszelką konwencję w sztuce i zaczęli stawiać na wizje groteskowe, z pogranicza jawy, snu, fantazji, jak najdalej odsunięte od racjonalizmu. Czołowymi postaciami nadrealizmu byli Salvador Dali czy Marcel Duchamp. Surrealizm zaczął sięgać do koncepcji trójprzestrzeni i spowodował narodziny malarstwa 3D. Polskimi przedstawicielami tego kierunku są robiący międzynarodową karierę współcześni malarze: Jarosław Luteracki, Jarosław Kukowski i Mariusz Zabiński. To właśnie ich twórczość stała się inspiracją uczniów klas pierwszych naszej szkoły. Pod kierunkiem pani Małgorzaty Fiedorowicz młodzież przygotowała własne prace w technice malarskiej metodą 3D. Niektóre wprost nawiązują do prac wielkich mistrzów, niektóre są efektem własnych przemyśleń. Efekty twórczości naszych uczniów możecie podziwiać na wystawie w holu oraz w naszej internetowej galerii.