Szybki dostęp
Rekrutacja 2026/2027
Nowy numer telefonu
Rozpoczęcie nauki w "starym ogólniaku" niosło za sobą dużo stresu i lęk przed nieznanym. Spotkania integracyjne, które odbyły się w ostatnich dniach sierpnia, rozwiały wszystkie negatywne emocje. Dzięki starszym koleżankom, Pani pedagog oraz nowym wychowawcom przekonaliśmy się, że nie ma się czego bać. Zajęcia przeprowadzone w miłej atmosferze oraz oprowadzanie po szkole na pewno pomogły nam w rozpoczęciu przygody w liceum.
Dziękujemy Mai Karanowskiej 2ae, Milenie Donat 2ae, Mai Kowalczyk 2b, Natalii Hałak 2c, Amelii Ochocimskiej 2d, Asi Skakuj 2d, Karolinie Dolewskiej 3d, Izie Ławrywianiec 2d, Karolinie Lisowskiej 2d, Natalii Deszczyńskiej 2d, Weronice Szukis 2d, Wiktorowi Kociszowi 2ae i Grzegorzowi Gębce 4d za Waszą pomoc, życzliwość, otwartość i dobre słowo. Dzięki Wam wiemy, jak dostać się do sali p. Darka, gdzie znajduje się sala 23 i… że w ogólniaku obowiązuje ruch prawostronny :)
Do zobaczenia na szkolnych korytarzach!
- Szczegóły
- Nadrzędna kategoria: Aktualności
- Odsłony: 979
„Na cmentarzu” - Stanisława Łozińska
Leżą wszyscy w mogiłach
skropionych żalu łzami,
a przecież tak niedawno
byli tu jeszcze z nami.
Rozpacz swą twarz zbolałą
w cmentarnych liściach chowa,
w marmurze się odbija
śmierci bladość matowa.
Posępne czarne krzyże
stoją pod smutku wodzą,
proszą - „Kochajmy ludzi,
bo zbyt szybko odchodzą”
Pani profesor Stanisławy Łozińskiej chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Znali ją wszyscy: zarówno społeczność I Liceum Ogólnokształcącego im. Wojciecha Kętrzyńskiego w Kętrzynie, jak i mieszkańcy naszego miasta. Dla wielu była Stasią, „Laurą” lub po prostu „Laurką”. Zawsze uśmiechnięta, pogodna, pełna empatii, kochająca ludzi i zwierzęta. A także niezwykle pracowita: w szkole, w domu, a w późniejszych latach na emeryturze. W naszej szkole rozpoczęła pracę w roku 1960 i była ze „starym ogólniakiem” związana przez ponad trzydzieści lat. Od początku pracy zawodowej dała się poznać jako świetny pedagog. Wystarczy przypomnieć, że szóstka jej podopiecznych zdobyła tytuły laureatów Olimpiady Literatury i Języka Polskiego na szczeblu ogólnopolskim. Doskonale przygotowywała swoich uczniów do konkursów literackich i recytatorskich, matur, a dzięki niej wielu abiturientów naszej szkoły wybrało studia polonistyczne. Przez lata prowadziła szkolny Klub Miłośników Melpomeny, Koło Recytatorskie, Koło Publicystyczne i Poetyckie, była też opiekunem samorządu szkolnego. Lubiła pisać o swojej pracy, publikowała często na łamach ogólnopolskiej i lokalnej prasy. W swoich artykułach dzieliła wrażeniami z odwiedzanych miejsc, swojego sposobu pracy na niwie szkolnej i teatralnej.
„Laura” kochała poezję. Doskonale ją czując sama pisała wiersze, fraszki, sonety, czy pieśni. Kiedy pod koniec ubiegłego wieku władze naszego miasta rozpisały konkurs na hymn Kętrzyna, propozycja naszej Stasi została wybrana i od wielu lat „Hymn o Kętrzynie” Stanisławy Łozińskiej towarzyszy nam we wszystkich miejskich uroczystościach.
Wspominając o Stanisławie Łozińskiej trzeba przypomnieć o jej szczególnej pracy z uczniami naszej szkoły. Wykorzystując szczerą pasję i chęć zaspokojenia duchowych i estetycznych potrzeb młodzieży „Laura” prowadziła przez wiele lat w liceum teatr amatorski. W okolicznościowym wydawnictwie „Nauczyciele i absolwenci opowiadają” sama wskazywała, że do najbardziej udanych jej przedstawień należy zaliczyć przede wszystkim propozycje satyryczne - trawestacje popularnych dramatów i lektur. Szczególnie jej przezabawne kabarety przygotowywane na studniówki i uroczystości szkolne zapisały się w historii „starego ogólniaka”. Zespoły prowadzone przez Stanisławę Łozińską wielokrotnie otrzymywały tytuł „Laureata” podczas Wojewódzkich Przeglądów Teatrów Szkolnych „Bakcyl” w Bartoszycach, a scenariusze jej przedstawień były publikowane w ogólnopolskich czasopismach pedagogicznych. Za swoje wybitne osiągnięcia w pracy zawodowej została uhonorowana wieloma nagrodami i wyróżnieniami, w tym odznaczeniami państwowymi. W 2010 roku została laureatką konkursu Telewizji Polskiej „Opowiedz nam swoją historię”.
Po odejściu na emeryturę Stanisława Łozińska poświęciła się pracy na rzecz naszego miasta i jego mieszkańców. Była radną, jedną z założycielek kętrzyńskiego oddziału Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami, stałą współpracowniczką lokalnej prasy, w której publikowała swoje wiersze i felietony. Ze szczególną pasją poświęciła się działaniom na rzecz przyrody. Do końca życia opiekowała się zwierzętami, dbała o rośliny w przydomowym ogródku. Za swoją ofiarną pracę na została w 2010 roku wyróżniona tytułem „Zasłużony dla Miasta Kętrzyna”.
Wieść o śmierci pani profesor zasmuciła nas wszystkich. W ostatniej drodze na tym świecie towarzyszył jej sztandar szkoły, przyjaciele z lat pracy w szkole, delegacja dzisiejszych nauczycieli, władze miasta, rodzina, sąsiedzi, dawni wychowankowie i wiele osób, które po prostu chciały pożegnać „Laurę”. Nawiązując do ostatniego pożegnania, jakie wygłosił dyrektor Eugeniusz Tokarzewski – „non omnis moriar”. Pozostała nam pamięć o Tobie i Twoje wiersze.
Społeczność I LO w Kętrzynie
- Szczegóły
- Nadrzędna kategoria: Aktualności
- Odsłony: 985
„Letnia Szkoła Fizyki” to projekt skierowany do młodych pasjonatów fizyki i nauk przyrodniczych z całej Polski, a realizowany przez Wydział Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. W tym roku do udziału w tym projekcie zakwalifikowała się nasza uczennica, Maja Karanowska z klasy 1ae.
Maja spędziła na Wydziale Fizyki 5 dni (od 27.06 – 1.07.2022r.), podczas których brała udział w wykładach i warsztatach eksperymentalnych. Razem z innymi uczestnikami projektu miała okazję zmierzyć się z zadaniami doświadczalnymi, sprawdzić swoją wiedzę, poczuć się w roli studentki i poznać specyfikę pracy badawczej.
„Fizyka jest naprawdę fascynująca, zwłaszcza, jeśli możesz bawić się i eksperymentować pod okiem prawdziwych naukowców” – mówi Maja. „W trakcie mojego pobytu na Wydziale Fizyki mogłam dowiedzieć się, dlaczego w nocy jest ciemno oraz znaleźć odpowiedź na pytanie: czy pi i e są liczbami fizycznymi. Dowiedziałam się, jak wygląda struktura kryształów i dlaczego kryształy pękają na równe kawałki oraz jak wykorzystać fizykę do leczenia ludzi, a także jak zarobić na równaniach trzeciego stopnia :)
Najbardziej podobały mi się jednak warsztaty, bo mogliśmy sprawdzić swoją wiedzę w praktyce i odkryć kilka nowości. Sama zbudowałam radio i robota. Robota typu Line Follower musiałam zaprogramować tak, aby rozróżniał kolory biały i czarny. Potem brałam udział w zajęciach o podstawach promieniotwórczości i w warsztatach dotyczących radiobiologii. Prowadząca zabrała nas do laboratorium, w którym pokazała nam, jak zwalcza się komórki nowotworowe. Mogłam na własne oczy przekonać się, w jaki sposób przeprowadzany jest eksperyment radiobiologiczny.
Udział w tym projekcie to super doświadczenie. Utwierdziło mnie w przekonaniu, że dobrze wybrałam profil i chcę związać swoją przyszłość z fizyką”.
Cały wszechświat to fizyka, a więc bądźcie ciekawi świata, poszukujcie i odkrywajcie! I jak widać nie taka fizyka straszna :)
- Szczegóły
- Nadrzędna kategoria: Aktualności
- Odsłony: 948
Strona 45 z 137