Zapewne każdy z nas był w swoim życiu świadkiem wielu przemówień, wystąpień publicznych, prezentacji, a może nawet sam brał w nich udział. Myślę jednak, że dużo mniejsza część zetknęła się z terminem "krasomówstwo". Uczciwie przyznam, że sama nie zagłębiałam się w temat sztuki pięknego mówienia i umiejętności jasnego oraz sprawnego wyrażania swoich myśli do czasu, gdy dostałam od mojego nauczyciela języka polskiego - Pana Tomasza Chlewińskiego propozycję udziału właśnie w konkursie krasomówczym. Przyjęłam ją bez wahania, ponieważ chciałam zdobyć nowe doświadczenie, spróbować swoich sił i przy okazji rozwinąć umiejętność wypowiadania się, która towarzyszy każdemu człowiekowi przez całe życie, a niezbędna jest chociażby podczas egzaminu dojrzałości czy w życiu publicznym, np. w zawodzie aktora, polityka, wykładowcy.

Z pomocą nauczyciela przygotowywałam się do eliminacji regionalnych. Wspólnie stworzyliśmy przemówienie i ćwiczyliśmy w każdej wolnej chwili, aby moje wystąpienie było dopięte na ostatni guzik. Podczas eliminacji w Olsztynie wysłuchałam wielu wspaniałych wystąpień moich koleżanek i kolegów, po czym przyszedł czas na moją prezentację. Najbardziej liczyło się dla mnie, by słuchacze wynieśli z niej jak najwięcej niezwykle cennych wartości, ponieważ temat tegorocznego konkursu był ponadczasowy – DOBROĆ BEZ ODWAGI JEST NIEWIELE WARTA. Wysłuchawszy wszystkich uczestników, po krótkiej naradzie, komisja rozpoczęła komentowanie naszych wystąpień i udzielanie rad, by następnym razem były jeszcze lepsze. W końcu nadszedł czas na wyczekiwane wyniki. Nie ukrywam, że stres sięgał zenitu. Gdy usłyszałam, że to właśnie ja zdobyłam pierwsze miejsce i będę reprezentowała województwo warmińsko-mazurskie na ogólnopolskim finale w Katowicach, choć nie dowierzałam, poczułam tak ogromną radość, której żadne słowa nie są w stanie opisać. Wróciłam do szkoły pełna emocji, które opadły dopiero po tygodniu. Wtedy zdałam sobie sprawę, że poprzeczka zawieszona jest naprawdę wysoko i muszę wziąć na siebie odpowiedzialność za godne reprezentowanie naszej szkoły oraz województwa. W dalszym ciągu szlifowaliśmy przemówienie, zwracaliśmy uwagę na najdrobniejsze szczegóły, które mogłyby zaważyć na ostatecznym wyniku. Mimo długiej podróży, pełna energii, podekscytowana i gotowa do działania, dotarłam na miejsce.

Finał XXI Konkursu Krasomówczego im. Wojciecha Korfantego odbył się w Sali Sejmu Śląskiego w Katowicach. Od razu po wejściu odczułam monumentalizm i dostojność budynku, w którym się znajdowałam. Choć każdy z uczestników miał świadomość, że jest w czołówce najlepszych krasomówców i chciał pokonać swoich rywali, panowała przyjazna atmosfera. O godzinie 10:00 nastąpiło uroczyste rozpoczęcie, powitano uczestników i opiekunów oraz przedstawiono przebieg konkursu. Następnie finaliści rozpoczęli swoje prezentacje. Byłam zaszczycona tym, że mogę wysłuchać wartościowych przemówień przygotowanych przez moich rówieśników. Niektórzy z nich opowiadali o swoich przeżyciach, inni analizowali różne sytuacje, które wydarzyły się w naszym kraju. Kiedy nadeszła pora na moją prezentację, zmobilizowana powagą wydarzenia i omawianego tematu, wykonałam swoje zadanie najlepiej, jak tylko potrafiłam. Niestety, nie zostałam laureatką tegorocznego konkursu, lecz nie czuję się przegrana i pokonana. Uważam, że zyskałam znacznie więcej, a sam tytuł nie jest w tym wszystkim najważniejszy. 
Przede wszystkim, zdobyłam wiele nowych umiejętności, miałam okazję sprawdzić się na tle innych krasomówców, doświadczyć wspaniałych emocji oraz uczestniczyć w wykładzie Pana Michała Koźlika na temat manipulacji i fake newsów, z którymi mamy styczność każdego dnia, nawet nie zdając sobie z tego sprawy.

Podsumowując, stwierdzam, że jestem bogatsza duchowo i moralnie, a jednocześnie wdzięczna swojemu nauczycielowi za możliwość udziału w tym konkursie, za jego cenne wskazówki i uwagi, które z pewnością wykorzystam w przyszłości.

Warto podkreślić, że dzięki Regionalnemu Instytutowi Kultury w Katowicach, wydarzenie, w którym dane nam było uczestniczyć, posiada unikatowy charakter, a komisja składająca się ze specjalistów, miłośników i pasjonatów języka polskiego podnosi jego rangę i tworzy wyjątkową atmosferę.

Weronika Majcher