Miały być huczne „osiemnastki”, wspólne wyjazdy, spotkania i tradycyjna studniówka. A były: maseczki, dezynfekcja i dystans. Ten ostatni okazał się najtrudniejszy, bo pozbawił Was wszystkiego, co stanowi istotę wspólnoty i przyjemności. I w taki sposób musieliście wkroczyć w dorosłość. Doszukując się pozytywów, napiszę, że nie ma tego złego… Wpisujecie się w historię jako pokolenie, które stawiło czoła pandemii, jako pokolenie, które pokazało, że jest zdyscyplinowane i ambitne, jako pokolenie, które niejednokrotnie zamieniało się rolami ze swoimi profesorami, przeprowadzając ich przez meandry discordów, skaypów i Messengerów :).

Kochani Maturzyści,

myśląc o Was, widzę ludzi młodych, ale jakże dojrzałych. Ludzi mądrych, którzy  zdaja sobie sprawę, że  życie każdego z nas składa się z radości i smutków, wzlotów i upadków, młodości i starości, czasu mówienia i czasu milczenia, a także  powitań i pożegnań.  I oto dzisiaj nadszedł dzień pożegnania. 

Jednak każde pożegnanie przyprawia o łzy, zdajemy sobie wtedy sprawę, że oto zamyka się jakiś etap w naszym życiu, że coś się kończy. A może czegoś nie zdążyliśmy zrobić, a może zrobiliśmy coś nie tak.  Mam jednak nadzieję, że nie w tym przypadku,  że opuścicie mury naszej szkoły w przekonaniu, iż jesteście mistrzami. Wierzę, że dzięki Wam świat stanie się odrobinę lepszym.

Przed Wami najpoważniejszy egzamin. Nie na darmo do niedawna nazywano go egzaminem dojrzałości. Wszyscy trzymamy kciuki za jego pomyślność. Ufam, że te nasze kciuki to tylko takie przesądne pisanie, bo przecież jesteście doskonale przygotowani,  a otrzymane wyniki tylko Was w tym utwierdzą.

  Moi Drodzy, życzę Wam wiary we własne siły i możliwości. Życzę Wam, żebyście dostrzegali światełko tam, gdzie inni go już nie widzą. Życzę Wam  pokory, bo ona z kolei pozwala się wyciszyć i nabrać dystansu do wielu spraw.  Życzę, abyście nauczyli się rozpoznawać, co Wam niosą kolejne dni, bowiem w życiu są tylko dwa rodzaje dni: jeden dzień jest dla Was, jeden dzień przeciw Wam. Gdy nastaje dzień dla Was, dajcie się ponieść szczęściu; gdy nastaje dzień przeciw Wam, znieście go cierpliwie. Życzę Wam trafnych życiowych wyborów, „szerokich dróg”, „wysokich lotów”, życzę jak najwięcej zwykłego ludzkiego szczęścia, radości dużych i małych, miłości - tej, na którą czekamy, tolerancji i wyrozumiałości - tej, której często nam brak, cierpliwości i łagodności, odwagi, by odnaleźć w sobie dziecko, które potrafi cieszyć się każdą chwilą, zatrzymać na moment i z uwagą przyglądać się światu.

Pragnę podziękować Waszym Rodzicom za współpracę i zaangażowanie w życie szkoły. Dziękuję, że wspierali nas w dążeniach do wyznaczonych celów, życzyli pomyślności i wytrwałości.

Dziękuję Waszym Nauczycielom za determinację, otwartość i cierpliwość. Dziękuję za pasję!

Oliwia Piotrowicz

Szczegóły

Utworzono: 29 kwiecień 2021

Odsłony: 1226

W dniach 13.04 oraz 21.04 mieliśmy okazję uczestniczyć w bardzo ciekawych warsztatach z Panią Barbarą Święcicką, pedagogiem teatralnym, która na co dzień pracuje w Teatrze im. S. Jaracza w Olsztynie.

Na pierwszym spotkaniu rozmawialiśmy o przedstawieniu pod tytułem „Opętani”. Jest to adaptacja powieści Witolda Gombrowicza. Mieliśmy okazję zobaczyć wielu fantastycznych aktorów między innymi Joannę Fertacz, Aleksandrę Kolan i Grzegorza Gromka. Z Panią Basią omówiliśmy fabułę spektaklu, a także porozmawialiśmy o naszych spostrzeżeniach. Jak okazało się podczas rozmowy nie wszystkie aspekty były dla nas w stu procentach jasne. Pani Basia rozjaśniła nam wszystkie nieoczywiste kwestie. Podczas spotkania mogliśmy wyrazić własne zdanie na temat spektaklu, a także podzielić się przemyśleniami, które nasunęły się po jego obejrzeniu. Mateusz, który przez całe spotkanie był bardzo aktywny, został nagrodzony przez Panią Basię plakatem z aktorami olsztyńskiego teatru im. Stefana Jaracza. Byliśmy bardzo zadowoleni z możliwości odbycia takich warsztatów, jednak pozostał lekki niedosyt, i umówiliśmy się na kolejne spotkanie.

Tym razem obejrzeliśmy reportaż. Był on dużo krótszy niż poprzednie przedstawienie, jednak poruszał bardzo ważną kwestię. Reportaż ten nosi tytuł „Trójłapki”. Przedstawia nam postać kobiety mieszkającej w Olsztynie. Jest ona miłośniczką zwierząt. Przygarnia chore pieski, i stara się im pomóc. Daje im dużo miłości, i dba o ty by niczego im nie brakło. Psy które przygarnia często zostały porzucone przez właścicieli, którzy kiedy dowiedzieli się o chorobie pupila postanowili go porzucić. Nasze warsztaty miały tym razem nieco inny charakter niż poprzednio. Więcej rozmawialiśmy o naszych uczuciach, o tym czy lubimy zwierzęta, a także o tym czy byli byśmy w stanie zachować się tak jak główna bohaterka reportażu. Bardzo podobały nam się te spotkania. Dały możliwość innego spojrzenia na teatr, a także skłoniły do refleksji i głębszych przemyśleń.

Dziękuję Pani Basi z super spędzony czas i mamy nadzieję, że to nie ostatnie nasze spotkanie. Zachęcamy inne klasy do odwiedzenia teatru – nie pożałujecie!

klasa 2ceG

Szczegóły

Utworzono: 28 kwiecień 2021

Odsłony: 1331

19 października mieliśmy przyjemność uczestniczyć w prezentacji studiów lotniczych na Lotniczej Akademii Wojskowej w Dęblinie. Dowiedzieliśmy się o zasadach rekrutacji na tę uczelnię i o jej funkcjonowaniu. Podstawowym warunkiem rekrutacji na studia jest zdrowie, ale  dawne złamanie kończyny bądź wada wzroku wcale nas nie dyskwalifikuje, o czym nie każdy mógł wczesniej wiedzieć. Ciekawym jest to, że studia są oparte na przedmiotach, które są bliskie naszej klasie, czyli matematyce i fizyce, bo to te rozszerzenia dają najwiecej punktów podczas procesu rekrutacyjnego. Dowiedzieliśmy się również o tym, że etapem rekrutacji jest rozmowa kwalifikacyjna, w której bierze się pod uwagę między innymi to, jak jesteśmy ubrani, w jaki sposób się porozumiewamy, nasz styl wypowiedzi, a nawet osiągnięcia, za które także zdobywamy punkty. Istotnym elementem są testy sprawnościowe, jakie należy przejść, by móc być częścią tej uczelni. Studia trwają 5 lat, a w czasie ich trwania można zdobyć wiele doświadczenia przygotowującego na dalsze etapy pracy. Absolwent otrzymuje stopień podporucznika. 

Klasa 3a

Szczegóły

Utworzono: 21 kwiecień 2021

Odsłony: 1397

W miniony piątek odwiedziły nas (uczniów i uczennice klasy IIaG i IId1G) nasze rówieśniczki z jednego z poznańskich liceów realizujące projekt społeczny OUTyzm. Podczas wirtualnego spotkania Zosia i Roma przybliżyły nam, co oznacza życie ze spektrum autyzmu, obaliły popularne stereotypy dotyczące autyzmu i przedstawiły różne sposoby rehabilitacji. Wiedzieliście, że jedną z najskuteczniejszych metod rehabilitacji jest animaloterapia? Tak, dobrze się domyślacie, to terapia przy pomocy zwierząt – głównie psów i koni.

Nie wiadomo dlaczego dzieci mają autyzm. Naukowcy i lekarze cały czas poszukują odpowiedzi na to pytanie. Wiemy na pewno, że autyzm wpływa na funkcjonowanie mózgu i ciała. U dzieci z autyzmem zmysły, procesy myślowe, komunikacja i ruchy ciała działają inaczej. To sprawia, że postrzegają świat w bardzo nietypowy sposób.

Niektóre dzieci z autyzmem niczym się nie wyróżniają, a autyzm wpływa jedynie na to, jak się zachowują i porozumiewają w określonych sytuacjach. U innych dzieci autyzm wpływa na to, co robią i jak się porozumiewają przez cały czas. Czasami autyzm wpływa na dzieci w tak dużym stopniu, że nie mogą kontrolować swojego ciała, ani porozumiewać się mową.

Na zakończenie spotkania mogliśmy wziąć udział w quizie wiedzy o autyzmie, a także uzyskać odpowiedzi na nurtujące nas pytania. Warsztaty były z pewnością okazją do poznania perspektywy, z jakiej osoby autystyczne obserwują świat, są one istotną częścią naszego społeczeństwa i nie powinny być z niego wykluczane.

Zachęcamy Was do obejrzenia krótkiego filmiku – przez świat osób ze spektrum autyzmu przeprowadzi Was głos Kayah :)

Mikołaj Kłek IIaG

Monika Darmofał-Karanowska

P.s.: Wszystkich zainteresowanych realizacją projektów społecznych w ramach olimpiady praktycznej „Zwolnieni z teorii” zapraszamy do kontaktu z pedagogiem szkolnym

Szczegóły

Utworzono: 19 kwiecień 2021

Odsłony: 1519

Czytaj więcej...

Nie tak dawno pisaliśmy o pięciokrotnym sukcesie w olimpiadach historyczno – wosowych, a dzisiaj możemy cieszyć się z jeszcze większego zwycięstwa. W ostatni dzień marca Wiktora Szukis, uczeń pani Małgorzaty Niedźwieckiej, brał udział w kolejnej olimpiadzie.  Tym razem sprawdzano wiedzę z zakresu znajomości Kodeksu wyborczego oraz Konstytucji RP. Wiktor okazał się najlepszy w Polsce. Zajął I miejsce w kraju!!! W ostatnim, kluczowym etapie konkursu udział wzięło ponad 100 uczniów z całej Polski. Do etapu ustnego przeszło jedynie 10 uczestników. Przewodnicząca Komisji, oceniając wypowiedzi laureata I miejsca, opisała sukces jako bezapelacyjne zwycięstwo. Z tego powodu jesteśmy dumni z Wiktora oraz składamy wielkie gratulacje.

Szczegóły

Utworzono: 12 kwiecień 2021

Odsłony: 1654